"ပန္းထိမ္မတတ္ခင္ ေရႊခိုးသင္ေနတဲ႕ ကဗ်ာ"
အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ႕ အရြယ္မွာတင္ မာယာေတြနဲ႕ ပညာကို ေလ့လာ ၊ျပီတီတီ ခံစားခ်က္မ်ား ေတြ႕ရာ၊ျမင္ရာ
ယုန္လိုခ်င္လို႕ ခ်ံဳထြင္တာ မဟုတ္ပဲ ယံုလာေအာင္ ၾကံဳလာတဲ႕ စကားမ်ား၊ စိဥၥာမာန စရိုက္အျပည့္
ခံစားခ်က္ မုသားေတြနဲ႔ မဆံုခင္က စံုကန္ခ်င္ေနတာ ေပၚလြင္ေနခဲ႕တယ္။
အင္းတစ္ခ်ပ္ကို လက္ဝါးရိုက္ အပ္လို႔မရတဲ႕ ပညာမွာ ရိုးသားျခင္းက အခရာပါေလ
ျမင္ရာကို အျမင္နဲ႕ တြဲစပ္လို႕ အရွိတရားၾကားက မရွိတဲ႕ အရွိကို ေဖာ္ျပရတာ စိတ္ရဲ႕ က်ယ္ျပန္႔ျခင္းရဲ႕ စုပ္ယူနိုင္တဲ႔အစြမ္းေပါ့
ကဗ်ာ ဆိုတာ မသိျခင္းရဲ႕ အနက္မွာ ခံစားသူ အရုပ္ေရးဆြဲတာ ေပၚခဲ႕ရတယ္။
မဆိုင္တဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား၊သက္ဆိုင္တဲ႕အျဖစ္ပ်က္မ်ား မွာ ေရလိုက္လြဲ တလြဲဆံပင္ေကာင္းေနလိုက္ၾကေတာ့
အာေခါင္လွံစူး တဲ႕ ဗ်ိဳင္းလဲ ဒီေနရာမွာ အသံုးမဝင္။အသံုးမျပဳတာလဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။
ထားလိုက္ပါေတာ့
မျမင္ခ်င္ မ်က္ကြယ္ျပဳ ပတ္ဝန္က်င္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ မေျပာျဖစ္ခဲ႕(ဝါ)မေျပာခ်င္ခဲ႕
နဂိုင္းမထြက္ တာ မူရင္း မစစ္တဲ႕ အတြက္ ျဖစ္ခဲ႕တာ။
ညီအစ္ကိုက ညီအစ္ကို စပါးေစ်း က စပါးေစ်း မွာ
မစခင္က ရင္သကို ဆို သလို အေတြ႕ၾကံဳ က အသစ္အသစ္မ်ားနဲ႕ ေလာက ျဖစ္ေနခဲ႕
ေသြနားထင္ေရာက္ ဘဝင္ျမင့္ အသိေတြဟာ
တစ္ခ်ိန္ ေလျငိမ္တဲ႕ ေန႔ ျပဳတ္က် လာမွာပါ။
ကဲမိတ္ေဆြ ေရႊခိုးခ်င္ေတာ့ ကဗ်ာ ထဲမွာ မရွိပါဘူး။
ကဗ်ာထဲမွာ ပန္းထိမ္ဆရာ ငိုတဲ႕ ပန္းေတြသာ အျပိဳင္းအရိုင္း ေတာထေအာင္ ပြင့္ေနခဲ႕တာပါ။
ရိုးသာမႈ႕နဲ႕ ခူးယူလိုက္ပါ ။ ဘဝမွာ ငိုစရာေတြ ေမ့လို႕ နွလံုးအိမ္မွာ ေအးခ်မ္းေစတာ ကဗ်ာ ပဲ။
သိဂၤါလိႈင္
28062014
21:19
Saturday, March 26, 2016
"ပန္းထိမ္မတတ္ခင္ ေရႊခိုးသင္ေနတဲ႕ ကဗ်ာ"
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment