ျဖတ္ေျပးသြားတဲ႕ေလညင္းေလးမွာ မင္းရနံ႕ေတြ ပါလာတယ္
မင္းရဲ႕ ကိုယ္သင္းရနံ႕ ေလး
ငါကိုယ္မွာ ရႊဲရႊဲစိုခဲ႕တယ္
ေပ်ာ္ရာမေန ေတာ္ရာေန
ေလာကတရားက
ကိုယ္တို႕ ခဏ ေဝးရျပန္ျပီ
လိႈင္းပုတ္တိုင္း ကမ္းျပိဳရမယ္ဆို
ဘယ္မွာ ကမ္းပါးရွိပါ့မလဲ
ခြဲခြာသြားတိုင္း မေတြ႕ရဘူးဆို
ဘယ္မွာ အခ်စ္ျဖစ္ပါ့မလဲ
ကိုယ္တို႕နွလံုးသာေတြ
ဝင္သက္ရွဴသြင္းတိုင္း ခ်စ္ခဲ႕
ထြက္သက္ မႈတ္ထုတ္လိုက္တိုင္း လြမ္းခဲ႕
အခ်စ္နဲ႕ အလြမ္းသံသရာမွာ
ရင္ခုန္ျခင္းက အျမဲျဖစ္ေစခဲ႕တာပါ
ေနရာေဝး ေပမဲ႕
ဆက္သြယ္တဲ႕ေလညင္းေလးထဲ
မင္းကိုယ္ရနံ႕ေလးက
ငါရင္မွာ အျမဲပါလာတယ္
ေလာကီစ်ာန္ရထားသလို
ငါတို႕
အခ်ိန္တိုင္းလဲ မင္းအသံၾကားရ
အခ်ိန္တိုင္းလဲ မင္းပံုရိပ္ေတြျမင္ရ
အခ်ိန္တိုင္း မင္းကိုယ္သင္းရနံ႕ေလးလဲ ရွဴရိႈက္ေနခဲ႕ရေပါ့
မင္းရီသံဟာ
ေတာ္ဝင္တဲ႕ ဂီတ
ထိုက္သူသာ နားေထာင္ရတဲ႕ နတ္ေစာင္းသံပါ
အခ်ိန္တခုရဲ႕ ကြဲကြာေနခ်ိန္ေတြမွာ
ပြင့္လန္းေနတဲ႕ ပန္းရနံ႕
ငါအတြက္ အလြမ္းေျဖဖိုု႕
ေလညင္းေလးေတြက အျမဲ သယ္ေဆာင္ေပးတယ္
ေက်နပ္စရာအေတြးနဲ႕
ေလာကကို ျပံဳးျပေနမိတဲ႕ ဘဝမွာ
ခ်စ္စိတ္ တစ္ခုနဲ႕ ငါ
အရာရာ ေျဖသိမ့္ေနမိခဲ႕
ေဟာ
ငါရင္မွာ ျဖတ္တိုက္သြားတဲ႕ေလညင္းေလး
မင္း ကိုယ္ရနံ႔ေလး ပါလာေနတယ္
နွလံုးသားနဲ႕ နားေထာင္
ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႕ ရွဴသြင္း
ခံစားခ်က္ေတြ အသစ္အသစ္နဲ႕
ဘာဝနာတစ္ခုလို နွလံုးသြင္း
အိပ္စက္ျခင္းေတြ ေတာင္ ေမ့လို႕
ေမ့လို႔ ေနျပီ……။
သိဂၤါလိႈင္ ကဗ်ာေျမသား
18092014
09:53
Posted via Blogaway
