မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

နန္းျမိဳ႕ရိုးၾကီး
မန္းမူမန္းဟန္ရိွတုန္း
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ပတ္ဝန္းက်င္ထက္ အရပ္ပုပု လာတဲ႕
ေစ်းခ်ိဳ နာရီစင္ၾကီး ရွိတုန္း
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ဧရာဝတီ ျမစ္ၾကီး
ျမိဳ႕နံေဘး ျဖတ္စီးေနတုန္း
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

သုဓမၼာဇရပ္တန္း
ျခံခတ္ျပီး ဝင္ေၾကးမေကာက္ေသးခင္
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ကမၻာ့ အၾကီးဆံုး စာအုပ္ သမိုင္းဝင္အျဖစ္
ေက်ာက္စာေတြ ထမ္းပိုးထာတဲ႕ ကုသိုလ္ေတာ္ဘုရား
ခေရပင္ေတြ ရွိေနတုန္း
မန္းေလးကို ပန္းကေလးေခၚထားခ်င္တယ္

ဘုရား လက္ညိွဳးထိုးတဲ႕ ေနရာ
မန္းေလးေတာင္
ေရႊထြက္ ေၾကးထြက္ တယ္ အေျပာမခံရေသးခင္
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ေရႊတိုင္ ေရႊလံုးေတြနဲ႕တည္ေဆာက္
ျမန္မာ့ အနုပညာျပည့္ဝ ေနတဲ႕ ေရႊေက်ာင္းၾကီးကိုျပဖို႕
မန္းေလးကို ပန္းကေလးေခၚထားခ်င္တယ္

ေရႊသကၤန္း ကပ္လွဴသမွ်
အခ်ိဳးက် သပၸါယ္လာ
မ်က္နွာေတာ္ျပည့္ဝလာတဲ႕ မဟာမုနိ ရုပ္ပြားေတာ္ဖူးဖို႔
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ၾကီးေလးၾကီး သိမ္ေလးသိမ္
ေလးမ်က္နွာ ေလးဘုရားနဲ႕
ထူးျခားတဲ႕ ျမိဳ႕ကို ျပဖို႕
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ရွည္လ်ားတဲ႕ သစ္သားတံတားနဲ႕ ဦးပိန္
မယ္ဇယ္ပင္ေတြ နဲ႕ ေတာင္သမန္အင္း
ညေနခင္းမွာေလရွဴ သြင္းဖို႕
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထာခ်င္တယ္

မေဝးတဲ႕ ခရီး
ျမစ္ကမ္းတစ္ဘက္က မင္းကြန္း
မင္းျဖဴမွန္မွန္ေျပာဆိုတဲ႕ ေခါင္းေလာင္းၾကီးနဲ႕ ပုထိုေတာ္ လိုက္ပို႔ေပးဖို႕
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ျမိဳ႕အျပင္က ျမိဳ႕သစ္ေန
ျမိဳ႕သား စစ္စစ္ေတြ ရွိတဲ႕ အရပ္
မန္းသူ/မန္းသာစစ္စစ္ေတြ ျမင္ဖူးေအာင္ ျပခ်င္လို႔
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

ထံုးသုတ္တာမဟုတ္ပဲ ျဖဴေနတာေတြ
မီးခိုးမိႈင္းစြဲတာမဟုတ္ပဲ မဲေနတာေတြ
ျမိဳ႕လယ္ေခါင္ ဘာသာစကား အသံမ်ား အသြင္ေျပာင္း
ဒီအေၾကာင္းေတြ သိေစခ်င္လို႕
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

------------
--------------
----------------
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္

တကယ္ပါ
အရာအားလံုး ေျပာင္းလဲမသြားခင္
ေရွးစကား ေရွးပံုျပင္ မဟုတ္ခဲ႕တာကို သိေစခ်င္လို႕
မန္းေလးကို ပန္းကေလး ေခၚထားခ်င္တယ္……။

သိဂၤါလိႈင္(ကဗ်ာေျမသား)
20102014
13:06

Posted via Blogaway

" သင္းကြဲေျဖာင့္ခ်က္"

" သင္းကြဲေျဖာင့္ခ်က္"

ငါးစိမ္းသည္မ တစ္ဦးရဲ႕ အေလးလို မိနစ္ေျခာက္ဆယ္ မျပည့္တဲ႕ နာရီတစ္လံုးရဲ႕ လုပ္အား
ဓါတ္စီးသြားတဲ႕ အထံုေတြနဲ႕ ကာလတရားဟာ ပ်က္ယြင္းေနခဲ႕။
အလိုက္သင့္ ေပါင္းသင္းမဆက္ဆံတတ္ ကိုယ္က်င့္တရားက သင္းကြဲငွက္တစ္ေကာင္ျဖစ္။
တစ္ေယာက္ထဲအေတြး တစ္ေယာက္ထဲအျမင္ဟာ ေဖါက္ထြက္တာလဲျဖစ္နိုင္သလို
ေဂါက္ေၾကာင္တာလဲျဖစ္နိုင္တယ္။အသြင္ကြဲေတြရဲ႕အစဟာ ဟားတိုက္ျခင္းခံရတာေတြ က
အုတ္ျမစ္ျဖစ္ခဲ႕။သမိုင္းအသစ္က ေသြးထြက္မ်ားေခြ်းထြက္မ်ား ေစခဲ႕တာ ဓမၼတာပဲေလ။
ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္ ေျပးေအာ္မိတဲ႕ အာခီမီးဒီးသာ ရယ္စရာျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး။
အီလက္ထရြန္ေတြ ေျပးဖို႔ ဖိုတြန္ေတြ တိုက္ထုတ္ရတဲ႕ ဓါတ္သတၳဳတိုင္းဟာ Hole ဆိုတဲ႕ အေပါက္ေလးေတြ ရွိၾကတာပဲ။ဒါေတြဟာရူးသြပ္ျခင္းေတြက စလာတဲ႕ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားေပါ့။လမ္းက အျမဲ ရွိေနခဲ႕တာ။အျမင္မသိတဲ႕ လမ္းမ်ားကေတာ့ တိမ္တိုက္ေတြထဲ ကိုယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ေန။သိသူေတြ ေဖာ္ခဲ႕ၾကတယ္။မသိသူေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ ခဲ႕ၾက။သမိုင္းကေတာ့ သမိုင္းအလုပ္သမိုင္း လုပ္ေဆာင္ေနခဲ႕တယ္။
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊အိပ္မက္၊ျဖစ္ခ်င္မႈ႕၊စိတ္ကူး စသည့္ အနာဂါတ္ေမွ်ာ္ ဝါဒေတြရဲ႕ ေျမၾသဇာ
စကားလံုးမ်ားျဖစ္ၾကျပီး တြန္အားတစ္ခုဆိုလဲ မမွားခဲ႕ဘူး။ေျပာခ်င္တဲ႕ ပါးစပ္ကေတာ့ ေျပာေနမွာ။မတားနဲ႕ ဘာျဖစ္ျဖစ္ တားမေနနဲ႕။ အခ်ိန္ကုန္တယ္ အာရံု ပ်က္ျပားေစတယ္။ထားလိုက္ပါ။ဒီလို ကိုယ့္ ဗီတာမင္ကို ကိုယ္ေကြ်းျပီး ေရွ႕ဆက္ခရီးကို
မီးထိုးေပးေနခဲ႕တယ္။ ပံုျပင္ေတြ ဆိုတာ တကယ္ျဖစ္ခဲ႕ ဘူးတဲ႕အရာေတြပါ။ျဖစ္မလာတဲ႕ အရာကို လက္ဆင့္အေမြေပးခဲ႕တဲ႕ အရာလဲ ျဖစ္တယ္။မထူးျခားခဲ႕ စကားလံုးဟာ ထူးျခားျခင္းကို အက်ိဳးျပဳဖို႕ အစပ်ိဳးခဲ႕တာ။အားမေလ်ာ့နဲ႕ ။ ဒီလို ဒီလို အေျပာနဲ႕
သင္းကြဲ အေတြးနဲ႕ ကုကၠိဳရြက္ေတြလို အစိမ္းလဲ ေၾကြ၊အေျခာက္လဲေၾကြ စကားလံုးေတြနဲ႕
ပစ္ေပါက္ေနတဲ႕ ရက္စြဲမ်ား မ်ားမ်ား လာခဲ႕။အခ်ိန္ေတြလဲ မိနစ္ေျခာက္ဆယ္ မျပည့္ခဲ႔။တိုင္းတာေတြ ေပတံေတြလဲ လက္မေတြအစား စင္တီမီတာေတြ အစားထိုးလို႔
အေရ တြက္ေတြ ပိုလာခဲ႕။ဇင္ဘာေတြလို ေပါင္မုန္႕တစ္လံုး ကို သန္းခ်ီ ေပးဝယ္စားေနတဲ႕ ကုေဋၾကြယ္ သူေဌးမ်ား ကမၻာ့ အမြဲ ဆံုးေတြ လို ျဖစ္ေနခဲ႕ရ။ နိႈင္းရတရားဟာ စိတ္ကို လွည့္စားရင္း အထက္နဲ႕ေအာက္ စိတ္ေျပးကစားလို႕ ယွဥ္ၾကည့္ရင္း စိတ္ေတြ ဂရပ္မ်ဥ္းေတြလို လိႈင္းတြန္႕ေတာင္တန္းမ်ားျဖစ္ေနခဲ႕။ ဒါမ်ိဳးကို မလိုလားတဲ႕ သင္းကြဲတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျဖာင့္ခ်က္လဲ ျဖစ္မယ္။ ျဖစ္ခ်င္မွလဲျဖစ္မယ္။စိတ္ရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕
ေလပ်ိဳ႕သံမ်ားလဲ ျဖစ္နိုင္တယ္။သင္ ဘယ္လို ထင္ထင္ပါ။ဒါ စိတ္အာသာေျပ တစ္ခြက္တစ္ဖလား အခ်ိန္မွာ ေရးခဲ႕တာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာခဲ႕ေပါ့။

သိဂၤါလိႈင္(ကဗ်ာေျမသား)
15102014
11:20

Posted via Blogaway

"ငါယံုၾကည္ရာကို ဆာဗီယာ စစ္မွေတာ့ မွင္နီဟာအျမဲထိေနမွာပဲ

"ငါယံုၾကည္ရာကို ဆာဗီယာ စစ္မွေတာ့ မွင္နီဟာအျမဲထိေနမွာပဲ"

ေလလြင့္တဲ႔ တိမ္ေတြလို အျမဲ စိတ္ေတြက ရြက္လြင့္ ကမၻာကို ပတ္ေနခဲ႕။
စိတ္ကျဖစ္ခ်င္တိုင္ ထျဖစ္ဖို႕ဆိုတာ ကိုယ္က အေလာင္းစည္သူရဲ႕ လက္ညွိဳးကိုရထားတာမွ မဟုတ္တာ။
စာေမးပြဲမွ က်ရံႈးတိုင္ လူရာမဝင္ေတာ့တဲ႕ပံုစံနဲ႕ အညႊန္ျဖတ္ စကားလံုးမ်ား ေသဆံုးသင့္ျပီ။
အသက္ၾကီးလာတဲ႕အမွ် အမွားမ်ားလာတဲ႕သူေတြက ဆရာလုပ္၊သူတို႔ မျဖစ္တဲ႕ အရာမ်ား
ပံုစံခြက္ထဲ သိပ္ထည့္ေနၾကတယ္။စည္သြပ္ဘူး စက္ရံုေတြသာ မိုးဦးက်မိႈေတြလို ထီးျဖဴေဆာင္းေနၾကေပါ့။အမွားကို အမွားတိုင္ လက္ဆင့္ကမ္းေန။ျငင္းပယ္ျခင္းမွာ အလွတရားမထြန္းကားေသးေတာ့ အသြင္မတူရင္ ရန္သူအျဖစ္လို႕။ ယဥ္းေက်းမႈ႕အနုပညာဟာ ေၾကာက္ေခတ္ထဲကမထြက္။အမွန္တရားခ်စ္ျမတ္နိုးပါ။
အမွန္တရားကို ေျပာပါ ေျပာပါ ဆိုစကားေတြနဲ႕ မွန္တာေျပာရြာအျပင္ထုတ္ ေနၾကတယ္။
သဘာဝ စိတ္ေတြကို အေရာင္ဆိုး၊ကာလာေတြ နဲ႕ သတ္မွတ္လို အရွိတရားဟာ
ေျဖာက္ဖ်က္ခံထားရတယ္။ 
အျဖဴထည္ သက္သက္ လြင့္ေမ်ာေနတဲ႕ စိတ္ကူး သူတို႔စစ္တဲ႕ စာေမးပြဲမွာ အေျဖမျဖစ္ခဲ႕။
စံ တစ္ခုရဲ႕ မွားယြင္းတဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္းမွာ ပကတိတရားက လူရာမဝင္ျဖစ္လို႕။
သက္ကယ္အိတ္ပါရမယ္။ေလလံုး ခန္းပါရမယ္။
မီးသတ္ေဆးဘူးပါရမယ္။အေရးေပၚေခါင္းေလာင္းပါရမယ္။
ေရွးဦးသူနာျပဳ ေဆးအိတ္ပါရမယ္။ဆက္သြယ္ေရးစက္ပါရမယ္။
……ပါရမယ္………ပါရမယ္………ပါရမယ္တဲ႕။မ်ဥ္းမဟုတ္တဲ႕ မ်ဥ္း၊စည္းမဟုတ္တဲ႕ စည္းနဲ႕
တကယ္ေရာ အသံုးဝင္ပါ့မလားအေတြးမ်ား စိတ္ကူးမ်ား စိတ္ကို တပ္ဆင္လို႔ စိတ္ဟာ ပုန္ကန္ေနခဲ႕တယ္။
လူၾကီးေတြက ကေလးတို႕ရဲ႕ ကစားနည္းစည္းကမ္းမွာေခါင္မွန္ရင္ အကုန္ရတယ္ဆိုတဲ႕ အရာသာ ဆက္လက္က်င့္သံုးေနခဲ႕။ကိုယ္ရံႈးရင္ ရံႈးတယ္ဆိုတဲ႕ အရာေတာ့ ရဲရဲ ေျပာဖို႕ ေမ့ခဲ႕ၾကေပါ့။(ငယ္ရာက ၾကီးလာတယ္ဆိုတာလဲ ေမ့လို႔)
လင္းလြန္းလဲ မျမင္၊ေမွာင္လြန္းလဲ မျမင္ ဆိုေတာ့ အလင္းအေမွာင္ လြန္းထိုးေနတဲ႕ သူေတြသာ ျမင္သာထင္သာရွိေနခဲ႕တဲ႕ ေလာကျဖစ္ေနခဲ႕ေတာ့
အရာရာ အရွိတရားမွာ ပိႆ ာေလးနံေဘးထုမိတဲ႔ စကားလံုးမ်ားေမြးျမဴမိတဲ႕ စိတ္ဆာဗီယာ မေအာင္ျမင္ခဲ႕တာ မဆန္းပါဘူးေလ။လက္ဖက္မထုပ္တတ္တဲ႕ သဘာဝမွာ
ဒီလို အရွိတရားနဲ႕ စိတ္ လိပ္ျပာဟာ သန္႔စင္ေနခဲ႕။မွင္နီမ်ားေလ ငရဲကင္းေလျဖစ္လို႕ 
ေက်နပ္ေနတဲ႕ စိတ္ကို ငအ လို႔ ထင္ျမင္ယူဆခ်င္လဲ လြတ္လပ္စြာ သေဘာထားကြဲလြဲနိုင္ပါတယ္။ 
ကဲ မိတ္ေဆြ သင္ ဘယ္လိုျမင္လဲ……………။

သိဂၤါလိႈင္(ကဗ်ာေျမသား)
15102014
15:54

Posted via Blogaway

"အေပ်ာ္ၾကံခံလိုက္ရတဲ႕ နွလံုးသားမွာ အရွက္ကြဲအက်ိဳးနည္းျဖစ္ေနခဲ႕ရတယ္"

"အေပ်ာ္ၾကံခံလိုက္ရတဲ႕ နွလံုးသားမွာ အရွက္ကြဲအက်ိဳးနည္းျဖစ္ေနခဲ႕ရတယ္"

နဂိုကတည္း က မခ်စ္ရင္
စည္းမေက်ာ္ခဲ႕ပါနဲ႕လား

ယံုလြယ္သူ ဘဝမွာ
ေသာကေတြ လြယ္ပိုက္လို႕ 
အရိႈ႕ခံလိုက္ရတဲ႕ မီးဇာဟာ 
ငါ့ ရင္မွာေျဗာင္ဆန္ကုန္ျပီ

ႏွလံုးသားစစ္စစ္နဲ႕ ေပးခ်စ္လိုက္ရတဲ႕ သူ
အရာရာမွားခဲ႕ပါတယ္ စကားလံုးနဲ႕
ကြ်ံမိတဲ႕ စကားေတြ ျပန္နႈတ္ေပမယ့္
ကြ်ံခံလိုက္ရတဲ႕ နွလံုးသား
ေသရာပါ အမာရြတ္ေတြနဲ႕ ျဖစ္ခဲ႕ရေပါ့

မခ်စ္တတ္သူရင္
ေမတၱာေတြ ပ်ိဳးေထာင္ျပီးမွာ
စြန္႔ခြာသြားသူေရ

အညွာမလြယ္ခဲ႕ေပမယ့္
ယံုမိလို႕ ခ်စ္ခဲ႕တဲ႕ နွလံုးသား
ငါဟာ မိေကာင္းဖခင္ သားသမီးပါ

အရွက္နဲ႕ ဘဝ ကို လူလုပ္ေနတဲ႔ မိန္းမသား 
ဥေပကၡာတရား မျပဳနိုင္ၾကတဲ႕ လူေတြအလယ္
တံေတြးခြက္မွာ ပက္လက္ေမ်ာခဲ႔ရ 
ငါ့ အရွက္တရားမ်ား

ကံၾကမၼာ အျပစ္မတင္ေတာ့ပါဘူး
မိုက္မိတဲ႕ အမိုက္မ 
ကိုယ့္ထိုက္နဲ႕ ကိုယ္ကံ ရွိပါေစေတာ့

သံသရာ တစ္ေကြ႕က 
မသိခဲ႕လို႕ ျပဳခဲ႕တဲ႕ ကံတရား 
အသည္းစား ဘီလူး မျဖစ္ခဲ႕ လို႕
တေက်ာ့ျပန္ ဝဋ္ ျပန္ခံေနတာ ေနမယ္

ျပဳသူအသစ္ ျဖစ္သူအေဟာင္း ဆိုတဲ႕ စကားမွာ
နင္ျပဳခဲ႕တဲ႕ အက်င့္
နင္ တဖန္ ျပန္မခံစားရပါေစလို႕ 
ဘုရာမွာဆုေတာင္းရင္း
ငါ့ မွာရွိ ဝဋ္ ဒီအမွ် ေၾကပါေစ ……။

ယုသစၥာ

Posted via Blogaway

" ယံုခဲ႕မိတာ က်မအမွားပါ "

" ယံုခဲ႕မိတာ က်မအမွားပါ "

ခ်စ္ျခင္းတရားမွာ 
ဘဝဟာ အဆိပ္သင့္ေနခဲ႕ရ

ေက်ာ့ကြင္းမျမင္မိတဲ႕ သမင္မိုက္လို
က်မ အလွက ဘဝ ပ်က္ခဲ႕မိျပီ

စိတ္ခ်င္းရင္းနွီးမွ လူခ်င္းေတြ႕ရတဲ႕ ဘဝမွာ
အရာရာယံုစား မိခဲ႕ သူ႔စိတ္ထား
ပိရိေသသပ္ လိမ္ညာခဲ႕သမွ်
နုံအမိတဲ႕ က်မ
မန္က်ည္းကိုးပင္ အေနွာက္ခံလိုက္ အျဖစ္မွာ
ခံစားခ်က္မ်ား ေဆာက္တည္ရာမရ
မပဋာေျမလူး ဇာတ္ ကခဲ႕ရေပါ့

တစ္ခါေသးဘူး လို႕ ပ်ဥ္ဖိုး သိတဲ႕အခါ
အရာရာ ေရစုန္ေမ်ာခဲ႕

ရိုးသားခဲ႕ မိသမွ်
ေစတန္ရဲ႕ ေသြးထိုးလႈံေဆာ္တဲ႕ သစ္သီး
စားခဲ႕မိတဲ႕အမွား
ဘုရားသခင္ကိုပဲ သူူ႔နံရိုးကို ျပန္ေပးဖို႔ ေျပာလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္

ခြင့္လြတ္လို႔ အသစ္မျဖစ္ေတာ့တဲ႕ အသိုင္းဝိုင္းမွာ
သိမ္ငယ္သူ အျဖစ္နဲ႕
ဆင္ျဖဴမ်က္နွာ မၾကည့္ဝံ႔ခဲ႕

တစ္ခါဆို တစ္ခါ 
မွားခဲ႕တဲ႕ ကံတရားေရ
ခ်နင္းသြားတဲ႕ မာနတရားမွာ 
ဘဝဟာ ေျပာ့ဖတ္စကၠဴ တစ္စလို
ျပန္ျပီ မျပန္႔ျပဴ နိုင္ေတာ့ဘူး

တစ္ဘတ္တစ္ထည္လို ေခါင္းေပါင္းခံ ေနတဲ႕ဘဝက
အခ်စ္တစ္ခုရဲ႕ ေမတၱာေၾကာင့္
လက္နွီးစုတ္ ျဖစ္ခဲ႕ရျပီ

တကယ္ေတာ့
ယုန္ကို ယံုလို႕ အဖတ္မွားခဲ႕တဲ႕ က်မ
ခုန္ထြက္သြားသူတစ္ေယာက္အတြက္
သခၤန္းစာဆိုတာ ဘဝနဲ႕ရင္း သိလိုက္ရတယ္

က်မ
ယံုခဲ႕မိတာ က်မ အမွားပါ……။ ။

ယုသစၥာ

Posted via Blogaway

မီးခိုး

"မီးခိုး"

အဓိပၸါယ္ မဲ႕ အယူအဆ မ်ားနဲ႕
ေသြးစြန္းေနတဲ႕ ကမၻာ
အာဃာတထား ေလာင္မီးမ်ားေတာက္ေလာင္ေန

မာန္မာန မ်ား နဲ႕ မ်က္နွာဖံုးေတြ
ဗလာက်င္းေနတဲ႕ မီးခိုးေတြလို
အနွစ္သာရ ကင္းမဲ႕လွ ဘဝမ်ား
အေငြ႔ တလူလူ ေလာင္ကြ်မ္းၾက

အရာမထင္ ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္း မျပဳေသးသမွ်ေတာ့
ေကာင္းကင္မွာ ျမဲမယ္အေတြးနဲ႕
ျပံဳးေပ်ာ္ေနခဲ႕ အႏၶခႏၶာမ်ား………။

သိဂၤါလိႈင္ ကဗ်ာေျမသား
11102014
15:14

Posted via Blogaway

Posted via Blogaway

ကဗ်ာေပ်ာက္တဲ႕ရင္ခြင္

ကဗ်ာေပ်ာက္တဲ႕ရင္ခြင္

အကၡရာေတြ စာစီမရေအာင္
ခံစားခ်က္ပင္လယ္ထဲ နစ္ျမဳပ္ေနခဲ႕
တစ္ရက္ မဟုတ္
နွစ္ရက္မဟုတ္
ျဖစ္စဥ္ေတြ ဒိုးယိုေပါက္ ပစ္ဝင္
ဝမ္းေရး ဆိုတဲ႕ ကမ္းပုတ္လိႈင္း စကားလံုးမ်ား
မွ်ားေခၚသမွ် လိုက္ပါေနရတဲ႕ ဝဋ္
ကံၾကမၼာ အႏွစ္ ဆီမျဖစ္တဲ႕ ရင္ခြင္
ကဗ်ာ ဟာတိုးဝင္ ထြက္ေပ်ာက္နဲ႕
တစ္ကိုယ္ရည္ပဲ ၾကိတ္မနိုင္ခဲမရ
ခံစားခ်က္ နိမိတ္ပံုမ်ား ေတာင္ပံေပါက္ ပ်ံထြက္သြားတာပဲ
ကိုယ့္ဘဝ ေငးေမာၾကည့္ေန ရတယ္ ……။

သိဂၤါလိႈင္ ကဗ်ာေျမသား
10102014
12:04

Posted via Blogaway