"အေပ်ာ္မက္ေနတဲ႕ ငါတို႕"
================
ပညာတတ္ဘူဇြာေတြရဲ႕ ခ်ဲ႕ထြင္းလာတဲ႕ က်ဴးေက်ာ္စစ္ဟာ
က်ဥ္တစ္ေတာင့္မွ မပစ္ေဖာက္ၾကဘူး
ရီေလ့ရို ေနတဲ႕ တို႔ေတြမွာသာ
ဆယ့္နွစ္လရာသီ ေပ်ာ္ရႊင္ပြဲေတြနဲ႕
ဒီလိုနဲ႕ ဆင္ခိုးမေလး က ျပေနတဲ႕ ပြဲေတာ္ေနာက္မွာ
အဏာရူးေတြ ဇာတ္တူသားစားေနၾက
က်ဥ္တစ္ခ်က္မွ မေဖာက္လိုက္ရဘဲ
ကိုလိုနီ နယ္ေျမျဖစ္ခဲ႕
သတိမရတာထက္ အသိမရ ျဖစ္ေနၾက တဲ႕ ငါတို႕
ေျဖသိမ့္တတ္လြန္း၊ေနတတ္လြန္းေန
ျခင္းၾကားထဲ က ၾကက္မ်ားလို ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္မွ
အသံထြက္လြန္းလွခဲ႕တယ္
စိမ့္ဝင္းပ်ံ႕နွံ႕ေနတဲ႕ အႏ်ဴကလီယား ဓါတ္ေငြ႕ေတြ
ငါတို႕ စားေသာက္ေနရ၊ငါတို႕ ေပ်ာ္ေန
မသိျခင္းေတြနဲ႕ သိေနတဲ႕ အေတြးေတြနဲ႕
ႏႈတ္ကေလးနဲ႕ပဲ ေမတၱာေတြ ေဝမွ်ေနခဲ႕ၾက
ေဒဝဒတ္ အမ်ိဳးေတြက ပညာတတ္ သိပ္ဆန္ေနေတာ့
အရာရာ သိမ္ေမြ႕ေနေတာ့
ဒန္အိုးထဲ ေရာက္ေနတဲ႕ဖားလို
အပူခ်ိန္ေျဖးေျဖးေလးျမွင့္တင္ေပးခံလိုက္ရ
ခုန္ထြက္ေရွာင္ရွားဖို႕ ေမ့ေန
ပညာတတ္ ငမြဲတစ္ေယာက္ ရဲ႕ အသိက
လူရာအသြင္းမခံရ တဲ႔အဆံုး
တေယာတစ္လက္ တီးခတ္ရင္း
အားလံုးကို သေဗၺသတၱာကံမသကာ သေဘာထား
ဝဋ္ေၾကြး မကုန္သမွ် ငါတို႕
ေပးဆပ္ၾကယံု ရွိေတာ့တယ္။
သိဂၤါလိႈင္
11052014
10:18
သိဂၤါလိႈင္
No comments:
Post a Comment